Τέχνη Δεύτερων Ευκαιριών: Αναβιώνοντας Ξεχασμένα Έπιπλα

Έμεινα πραγματικά εντυπωσιασμένος όταν είδα τον Ιωάννη να μεταμορφώνει ένα παλιό έπιπλο σε κάτι εντελώς καινούργιο και μοντέρνο. Η διαδικασία, από την πρώτη ιδέα μέχρι το τελικό αποτέλεσμα, με έκανε να συνειδητοποιήσω πόση ζωή μπορεί να κρύβεται ακόμη σε αντικείμενα που άλλοι θεωρούν τελειωμένα. Από τότε, κάθε φορά που βλέπω πεταμένα έπιπλα στον δρόμο, το μυαλό μου πάει αλλού. Σκέφτομαι πώς θα μπορούσαν να ξαναγεννηθούν, να αποκτήσουν χαρακτήρα και μια νέα ευκαιρία να υπάρξουν.

1. Πες μας λίγο ποιος είσαι. Αν σε ρωτούσαμε “τι κάνεις στη ζωή σου;”, πώς θα απαντούσες;

Ι.Σ. Να ξεκινήσω λέγοντας πως το όνομα μου είναι Ιωάννης, παντρεμένος με την αγαπημένη μου Λουίζα και μένω στην Αθήνα, συγκεκριμένα στην Πετρούπολη. Αν και σπούδασα ένα επάγγελμα το οποίο δεν μου άρεσε να κάνω, κατάφερα να ασχοληθώ με αυτό που πάντα μου άρεσε να κάνω, την γραφιστική. Πάντα μου άρεσε η ζωγραφική όπως και η συγγραφή. Έτσι λοιπόν αξιοποιώ και τα δύο και σαν χόμπι αλλά και ως βιοπορισμό. 

2. Πότε ξεκίνησε η αγάπη σου για τα παλιά έπιπλα και τα vintage αντικείμενα; Πώς σε οδήγησε αυτό στο σημείο που βρίσκεσαι σήμερα.

Ι.Σ. Μέσα λοιπόν σε όλα αυτά που έβλεπα να παίρνουν μορφή είτε στην ζωγραφική είτε στην συγγραφή και ενώ κάθε τι που βρισκόταν στον κόσμο της φαντασίας μου και της έμπνευσης μου ξαφνικά έπαιρνε ζωή μπροστά στα μάτια μου, μου χάρισαν ένα έπιπλο το οποίο ήταν παλιό και θα κατέληγε στα σκουπίδια και σκέφθηκα γιατί να μην ασχοληθώ μαζί του έτσι ώστε να του δοθεί μια ακόμα ευκαιρία για ζωή, στολίζοντας το σαλόνι μου, το οποίο έπιπλο το έχω ακόμα μετά από 10 χρόνια.  

3. Τι είναι αυτό που σε ελκύει στο να δίνεις «δεύτερη ζωή» σε παλιά αντικείμενα; Τι θα ήθελες να νιώθει κάποιος όταν βλέπει ή χρησιμοποιεί ένα έργο σου;

Ι.Σ. Η «Δεύτερη Ευκαιρία», αυτό είναι που με ελκύει… είναι κάτι το οποίο το χρειαζόμαστε όλοι. Έτσι λοιπόν είναι σαν να βλέπω μια νεα ψυχή μέσα σε αυτά τα «γερασμένα» έπιπλα. 

4. Πώς ήρθε στα χέρια σου το πιάνο August Förster και τι σε ενέπνευσε να το μετατρέψεις σε γραφείο — χωρίς όμως να χαθεί ο χαρακτήρας και η ιστορία του;

(το πιάνο πριν...)

(... και μετά την μεταμόρφωση του)

Ι.Σ. Όταν με την γυναίκα μου αποφασίσαμε να μετακομίσουμε καταφέραμε να βρούμε ένα όμορφο σπίτι στην Πετρούπολη. Έτσι λοιπόν, όταν μας ξενάγησε η ιδιοκτήτρια σε όλο το σπίτι, μας έδειξε και την πίσω αυλή. Εκεί ήταν που είδα να κείτεται το κουφάρι αυτού του γερμανικού πιάνου. Του είχαν ξεριζώσει τα πλήκτρα και το είχαν αφήσει εκεί να βρέχεται και να παγώνει τον χειμώνα και να καίγεται το καλοκαίρι. Το πιάνο αυτό ήταν ένας ακόμα λόγος ώστε να νοικιάσουμε αυτό το σπίτι… έπρεπε οπωσδήποτε να το σώσω! Και το έσωσα!!

5. Όταν ξεκινάς ένα νέο project, από πού αρχίζεις συνήθως; Και πόσος χρόνος χρειάζεται μέχρι να πεις “εντάξει — τώρα ολοκληρώθηκε”;

Ι.Σ. Βασικά έχει πολλά να μου πει το έπιπλο το ίδιο. Είναι απίστευτο το πόσο μπορεί να εμπνευστεί κάποιος από ένα έπιπλο, δεν μπορώ να το εξηγήσω με απλά λόγια… έπειτα ψάχνω για φρέσκες ιδέες στο ίντερνετ, από ανθρώπους που ασχολήθηκαν με παρόμοια έπιπλα. Ο χρόνος που απαιτείται διαφέρει ανάλογα με το τι έπιπλο είναι και το μέγεθος του, από το αν έχει σημαντικές φθορές και από το τι είδους ανακαίνιση θα γίνει. Διότι κάποια έπιπλα με μονάχα ένα φρεσκάρισμα μπορούν να προβάλουν όλη τους την αρχοντιά και τον χαρακτήρα τους. Υπάρχουν περιπλα που μου πήραν 4 με 5 μέρες, αλλά υπάρχουν και αντικείμενα όπως το πιάνο αυτό, για το οποίο χρειάστηκαν 3 μήνες για να ολοκληρωθεί πλήρως. Για μένα ένα έπιπλο δεν ολοκληρώνεται όταν εγώ έχω τελειώσει κάθε εργασία επάνω σε αυτό, αλλά όταν δω το χαμόγελο στο πρόσωπο εκείνου που θα το πάρει. Όπως κι εγώ θέλω να το «ερωτευτώ» όταν το δω έτσι θέλω να νιώσει κι ο άνθρωπος που ενδιαφέρεται. 

6. Τι είδους άνθρωποι συνήθως αγαπούν τα έργα σου; Υπήρξε κάποια αντίδραση ή σχόλιο που σε άγγιξε περισσότερο;

Ι.Σ. Μέχρι στιγμής δεν μου έχει εκφράσει κάποιος αντίρρηση. Αυτο που βλέπω είναι η ικανοποίηση που νιώθουν και η χαρά κι αυτό ειναι που με αγγίζει πάντα. Αυτό που μου αρέσει να κάνω είναι να τους αφήνω να εμπλακούν, αν το επιθυμούν, στην δημιουργία με το να εμπνευστούν κάτι οι ίδιοι και συζητώντας μαζί τους να δούμε κατά πόσο είναι εφικτό να γίνει. Θέλω να το οραματιστούν οι ίδιοι. Συνήθως είναι άνθρωποι απλοί που απλά έχουν κι αυτοί την αίσθηση της «Δεύτερης Ευκαιρίας» για κάτι αγαπημένο τους που βρίσκεται στο σπίτι τους αλλά δεν ξέρουν πως να του δώσουν ξανά ζωή. 

7. Υπάρχει κάποιο αντικείμενο–όνειρο που θα ήθελες κάποτε να μεταμορφώσεις; Και τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον που θέλει να ξεκινήσει κάτι παρόμοιο με αυτό που κάνεις;

Ι.Σ. Αυτό που μου αρέσει να μεταμορφώνω, αν και απαιτεί πολλή δουλειά και αφοσίωση, είναι το πιάνο. Λατρεύω να τα βλέπω να γίνονται κάτι άλλο πέρα απο αυτό που δημιουργήθηκαν να είναι. Τα θεωρώ ένα κόσμημα για οποιοδήποτε χώρο. Η συμβουλή μου για όσους θα ξεκινήσουν κάτι παρόμοιο είναι να το κάνουν με αγάπη και να παίρνουν το χρόνο τους να ασχοληθούν πραγματικά με αυτό, και να έχουν χαρά κάθε φορά που το κάνουν.

8. Τι σημαίνει για εσένα “ένα αντικείμενο με δεύτερη ζωή”; Και αν έπρεπε να περιγράψεις τη δουλειά σου με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;

Ι.Σ. Δεύτερη ζωή για εμένα σημαίνει λύτρωση από έναν βέβαιο χαμό… γίνομαι δραματικός ίσως, αλλά είναι αλήθεια. Ακόμα κι όταν δίνουμε μια δεύτερη ζωή σε ένα άψυχο αντικείμενο, στην πραγματικότητα λειτουργεί αναζωογονητικά για την δική μας ψυχή και ένα κομμάτι από τον εαυτό μας περνάει σε αυτό. Οι τρεις λέξεις που θα διαλέξω για να περιγράψω αυτό που κάνω είναι: Δημουργία, έμπνευση και ζωή.

Email: yannis.stamatakos@gmail.com

Art of Second Chances: Reviving Forgotten Furniture

I was truly impressed when I saw Ioannis transform an old piece of furniture into something completely new and modern. Watching the process, from the first idea to the final result, made me realize how much life can still exist in objects others consider finished. Since then, every time I see discarded furniture on the street, my mind goes elsewhere. I start thinking about how it could be reborn, gain character, and be given a new chance at life.

1. Tell us a little about who you are. If we asked you “what do you do in life?”, how would you answer?

I.S. Let me start by saying that my name is Ioannis. I’m married to my beloved Louiza and I live in Athens, specifically in Petroupoli. Although I studied a profession that I never truly enjoyed practicing, I managed to dedicate myself to what I always loved: graphic design. I have always been drawn to painting as well as writing, and today I make use of both—not only as hobbies, but also as a means of livelihood.

2. When did your love for old furniture and vintage objects begin? How did it lead you to where you are today?

I.S. As everything I imagined—whether through painting or writing—began to take shape, and everything that once lived only in my world of imagination and inspiration suddenly came to life before my eyes, I was gifted an old piece of furniture that was destined for the trash. I thought to myself: why not work on it and give it another chance at life?

That piece now decorates my living room, and I still have it ten years later.

3. What attracts you to giving “a second life” to old objects? What would you like people to feel when they see or use one of your creations?

I.S. “A second chance.” That’s what draws me in—it’s something we all need. In these “aged” pieces of furniture, I feel as though I see a new soul waiting to emerge.

4. How did the August Förster piano come into your hands, and what inspired you to transform it into a desk—without losing its character and history?

(The piano before…)

(…and after its transformation)

I.S. When my wife and I decided to move, we found a beautiful house in Petroupoli. During the tour, the owner showed us the backyard. That’s where I saw the remains of this German piano lying abandoned. Its keys had been ripped out, and it was left there to be soaked by the rain, frozen in winter, and burned by the summer sun.

That piano was one of the main reasons we decided to rent the house. I simply had to save it—and I did.

5. When you start a new project, where do you usually begin? And how long does it take before you say, “Alright—now it’s finished”?

I.S. The furniture itself has many things to tell me. It’s incredible how much inspiration one can draw from a single piece—I can’t really explain it in simple words. Then I look for fresh ideas online, from people who have worked on similar pieces.

The time required varies depending on the type and size of the furniture, the extent of the damage, and the kind of restoration needed. Some pieces need nothing more than a refresh to reveal all their elegance and character.

There are items that took me four to five days, and others—like this piano—that required three full months to be completed. For me, a piece of furniture isn’t finished when I’ve completed all the work on it, but when I see the smile on the face of the person who takes it. Just as I want to fall in love with it myself, I want the person who receives it to feel the same.

6. What kind of people are usually drawn to your work? Was there a reaction or comment that touched you the most?

I.S. So far, no one has expressed any objections. What I see instead is satisfaction and joy—and that’s what always touches me. I like to let people get involved in the creative process, if they wish, by sharing their own ideas and discussing together whether they can realistically be brought to life.

I want them to envision it themselves. Usually, they are simple people who also believe in the idea of a “second chance” for something they love in their home but don’t know how to bring back to life.

7. Is there a dream object you would love to transform someday? And what advice would you give to someone who wants to start something similar to what you do?

I.S What I love transforming the most—despite the dedication and hard work it requires—is the piano. I love seeing them become something other than what they were originally created to be. I consider them jewels for any space.

My advice to anyone starting something similar is to do it with love, to take their time and truly engage with it, and to feel joy every time they work on it.

8. What does “an object with a second life” mean to you? And if you had to describe your work in three words, what would they be?

I.S. For me, a second life means salvation from certain destruction. I may sound dramatic, but it’s true. Even when we give a second life to an inanimate object, it ultimately rejuvenates our own soul—and a piece of ourselves becomes part of it.

The three words I would choose to describe my work are: Creation, Inspiration, Life.

Email: yannis.stamatakos@gmail.com