Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2016

INTERVIEW mit Evi Rodemann, Direktor vom Mission-Net, über Ihr Leben und Besuch im kommendem März, nach Griechenland

INTERVIEW mit Evi Rodemann, Direktor vom Mission-Net, über Ihr Leben und Besuch im kommendem März, nach Griechenland

Ich bin Evi Rodemann, in Hamburg geboren und seit 25 Jahren, wenn ich dann zuhause war, 
gerne in Hamburg. Ich komme aus einem Elternhaus, wo der Glaube an Gott immer eine zentrale 
Rolle spielte. Schon als 10-Jährige hatte ich den Traum, etwas für Gott in dieser Welt tun zu wollen. 
Ich wollte nicht zusehen, sondern selbst mitbestimmen und anpacken.



Sie sind in Hamburg aufgewachsen, waren auf verschiedenen Kontinenten tätig und 
sind jetzt wieder Daheim. Waren sie schon mal in Griechenland?
Stimmt, ich war schon viel unterwegs. Eine meiner aufregendsten Reisen in letzter Zeit war wohl 
Südafrika (siehe Foto). 
Seit ich diesen Traum hatte, etwas in dieser Welt mit Gott zu bewegen, habe ich viel Großartiges 
erleben dürfen. Ich konnte 3 Jahre in den Niederlanden Theologie und kulturübergreifende 
Kommunikation studieren, habe in verschiedenen Kirchen mitgearbeitet, ein Jahr in Westafrika 
gewohnt, 6 Jahre mit einer indischen Hilfsorganisation gearbeitet, etwas von meinem Herzen 
an Hong Kong und China verloren ... Aber immer war mir eins wichtig, ich wollte in junge Menschen 
investieren, ihre Gaben fördern und dass sie ihre Berufung ausleben können. Und deshalb bin ich so 
begeistert, dass ich Teil von Mission-Net sein kann, einem Projekt, was sich jungen Europäern 
der verschiedensten evangelischen Kirchen widmet.
Seit ich 16 Jahre alt war, habe ich über ein sehr cooles Projekt in Griechenland gehört, 
die Hellenic Ministries und 1985 dann den damaligen Gründer und Leiter kennengelernt. 
Aber es musste 30 Jahre warten, bis ich im Dezember 2015 dann etwas von der Arbeit unter 
der Leitung seines Sohnes sehen durfte. Und was ich gesehen habe, hat mein Herz bewegt 
und ich möchte wiederkommen.
Erstmal werde ich im Februar meine Masterarbeit im Bereich European Studies schreiben, 
wo ich Jugend, Kirche und Konferenzen anschaue. Danach geht es wieder in die Welt Europas. 

Im März kommen sie nach Griechenland. Wozu der Besuch?
Ich würde mich gerne für die Flüchtlinge engagieren. Bei Mission-Net erzählen wir, dass wir unsere 
Welt verändern wollen – „Transforming our world“ ist unser Slogan – und rufen die Jugend in Europa 
zu einem missionalen Lebensstil auf. Also ein Lebensstil, der nicht nur den Glauben in der Kirche lebt, 
sondern in aktiv lebt, in allen Bereichen und sichtbar für andere. Da möchte ich selbst natürlich mit 
gutem Beispiel vorangehen! Mir ist es wichtig, mein Leben nicht nur für mich zu leben, sondern trotz 
aller Aufgaben, die ich habe, meine Zeit auch in andere zu investieren. Nicht nur auf der Bühne, 
sondern so richtig „hands-on“. 
Und ich freue mich, dass mit Hellenic Ministries machen zu dürfen!

Mission-Net. Bei dem sind sie Mitgründer und nun Direktor. 
Erzählen Sie uns über was es sich handelt.
Unser Hauptanliegen habe ich ja gerade schon erwähnt – wir wollen gerne unseren Glauben wieder 
spürbar machen und unsere Umgebung dabei positiv verändern. Mission-Net hat seinen Fokus dabei 
auf die Jugend in Europa, also die bis zu 30 jährigen jungen Erwachsenen. Neben der Netzwerkarbeit, 
mit der wir versuchen bestehende Christen und Organisationen zu vernetzen, und kleinen regionalen 
Veranstaltungen über die Jahre, veranstalten wir alle zwei Jahre einen Kongress über Silvester, 
an dem ca. 2000-3000 junge Menschen teilnehmen. Hier bieten wir neben den Predigten auf der 
Hauptbühne und vielen verschiedenen Seminaren auch eine große Ausstellung an Organisationen, 
mit denen man aktiv werden kann, sowie einen Bereich zur persönlichen Entwicklung mit Mentoren, 
Gabentests und vielem mehr! 

Also, eine einzigartige Erfahrung fur junge Menschen die aus Europa und auch aus Ländern 
des Nahem Osten und Israel kommen. Gab es auch Jugendliche aus Griechenland?
An den vorigen Kongressen schon (dieses war unser vierter Kongress). Aber dieses Jahr leider nicht! 
Ich denke, dass für viele die wirtschaftliche Lage und dazu noch die Flüchtlingswellen eine große 
Herausforderung darstellen. Auch fehlten uns konkrete Kontakte zu Kirchen. Umso mehr freue ich 
mich, meine Kontakte nach Griechenland jetzt weiter zu vertiefen und neue zu knüpfen.

Sie haben in einem Interview erwähnt das eine der 3 Herrausforderungen 
der Kirche in Europas sei, das die Kirche begrenzte Antworten auf die Krise hat. 
Ist das auch etwas, wozu Mission-Net Junge Leute motivieren will?
Unbedingt! Kirche sollte die Hoffnung dieser Welt sein, Leute zum Glauben einladen, Gesellschaft 
mit prägen. Ich erlebe aber immer wieder, dass wir Christen uns hier so schwer tun, über unseren 
Glauben selbstverständlich zu reden. Es muss und darf uns doch nicht peinlich sein. In der Krise, 
in der wir gerade stecken, ist es einfacher, sich um sich selbst zu drehen, seine eigene Gemeinde 
zu beschützen, vielleicht auch gegen die Welt, aber das ist nicht das, zu dem wir als Christen 
aufgefordert werden. Ich sehne mich nach Menschen, die gemeinsam für Gott und seine Ziele 
aufstehen, denen egal ist, was andere denken, die Not lindern, egal ob politisch korrekt oder nicht ....

Unter anderen, arbeiten Sie auch seit 10 Jahre in einer Gesellschaft. 
Sie stehen dazu das ein Christ in seiner Arbeit auch einen Unterschied machen kann. 
Erzählen Sie uns darüber.
Ich arbeite in einem Aluminiumwerk als Assistenz des Geschäftsführers. 
Vor 12 Jahren wurde ich gefragt, ob ich mir vorstellen könnte, 
eine Freundin zu vertreten und ihren Job für ein paar Jahre zu machen. 
Ich hatte seit dem nur in verschiedenen kirchlichen Werken gearbeitet. 
Aber genau für solch eine Möglichkeit hatte ich gebetet. Ich wollte schauen, 
ob mein Glaube mich wirklich trägt, auch wenn niemand um mich herum 
vielleicht das gleiche glaubt, wenn man für seinen „naiven“ Glauben belächelt oder verspottet wird... 
und ich habe viele fantastische Sachen erlebt. Manche finden meinen Glauben blöd, 
andere aber finden es gerade gut, dass ich für meine Werte einstehe, dass ich gradlinig bin, 
mich für Fehler entschuldigen kann, den Arbeitgeber nicht bestehle, Wahrheit reinzubringen. 
Ich erlebe viel Wertschätzung und Anerkennung und auch manches Interesse am Glauben.

Ebenfalls, studieren Sie über Europa in Redcliffe College, England. 
Über was sind Sie über Griechenland fasziniert?
Ich freue mich über alle Griechen, die sich nicht nur mit der Situation abfinden, sei es wirtschaftlich, 
Arbeitslosigkeit, Armut etc, sondern die mit anpacken, sagen „jetzt erst recht“ und Mut haben, 
neue Wege zu probieren. Und das sehe ich in den Griechen, die ich kennengelernt habe. Und das 
ermutigt mich auch für mein Land wie Deutschland.

Was wollen sie letztens, den Griechen für das neue Jahr wünschen?
 
Ich wünsche Griechenland den Mut und die Weisheit, das Land so zu führen, 
dass Menschenrechte und Glaubensfreiheit praktiziert werden kann. Ich wünsche auch kreative 
Lösungen, die helfen werden, das Land wieder wirtschaftlich zu stabilisieren. 
Ich wünsche mir außerdem ein Zusammenwachsen unterschiedlichster Kirchen und Organisationen, 
damit Griechenland merkt, das der biblische Glaube wirklich Hoffnung ist.


Kontaktinformationen:
www.mission-net.org

N.S. 30/1/2016

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ με Εύη Ρόντεμαν, Πρόεδρος του Mission-Net,μιλάει για την ζωή και την επίσκεψη της στην Ελλάδα, τον Μάρτιο.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ με Εύη Ρόντεμαν, Πρόεδρος του Mission-Net 
μιλάει για την ζωή και την επίσκεψη της στην Ελλάδα, τον Μάρτιο.

Είμαι η Εύη Ροντεμαν (Evi Rodemann), γεννημένη στο Αμβούργο της Γερμανίας και απολαμβάνω την πόλη μου όταν βρήσκομαι σε αυτήν. Κατάγομαι απο μια οικογένεια, όπου η πίστη στον Θεό ήταν 
πάντοτε στο επίκεντρο. Νωρίς, απο τα 10 μου είχα το όνειρο, να κάνω κάτι για τον Θεό σε αυτόν τον κόσμο. Δεν ήθελα να είμαι ακροατής, αλλά να μπορώ η ίδια να συναποφασίζω και να δράσω.

 Μεγαλώσατε στο Αμβούργο, ήσασταν ενεργή σε πολλές ηπείρους και είσαστε τώρα σπίτι σας 
στην Γερμανία. Έχετε έρθει ποτέ στην Ελλάδα?
Ισχύει, έχω ταξιδέψει αρκετά. Ένα απο τα πιό συναρπαστικά μου ταξείδια των τελευταίων χρόνων 
ήταν σαφώς η Νότια Αφρική (δές φωτογραφία)

Από τον καιρό που είχα αυτό το όνειρο, το να κινήσω με τον Θεό κάτι σε αυτόν εδώ τον κόσμο, έζησα πολλά συναρπαστικά πράγματα. Μπόρεσα να σπουδάσω στις Κάτω Χώρες (Ολλανδία) Θεολογία και Διαπολιτισμικές Επικοινωνίες, συνεργάστηκα με διάφορες εκκλησίες, έμεινα για έναν χρόνο στην 
δυτική Αφρική,εργάστηκα για 6 χρόνια με μία ινδική φιλανθρωπική οργάνωση και έχασα ένα μέρος 
της καρδιάς μου στο Χονγκ Κονγκ και την Κίνα... Αλλά πάντα μου ήταν ένα πράγμα πολύ σημαντικό, 
το να επενδύω σε νέους ανθρώπους, να προωθώ τα χαρίσματα τους και να εκπληρώσουν 
το κάλεσμά τους. Και για αυτόν τον λόγο είμαι τόσο ενθουσιασμένη που μπορώ να είμαι μέλος του Mission-Net, ενός προγράμματος που απευθύνεται σε νέους ευρωπαίους απο διάφορες ευαγγελικές εκκλησίες. 
Απο τότε που ήμουν 16 ετών, άκουσα για ένα πολύ “πρώτο” πρόγραμμα στην Ελλάδα, 
την Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση και γνώρισα το 1985 τον τότε ιδρυτή και διαχειριστή του. Έπρεπε ωστόσο να περάσουν 30 έτη, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015, ώστε να δώ απο πρώτο χέρι κάτι απο 
το έργο τους, κάτω απο την διοίκηση του γιού του ιδρυτή. Και αυτά που είδα, συγκίνησαν την καρδιά μου και θέλω να τους ξαναεπισκεφτώ.
Πρώτα θα γράψω το Μάστερ μου τον Φεβρουάριο στον τομέα των Ευρωπαϊκών σπουδών, όπου θα παρακολουθήσω νεους, εκκλησίες και συνέδρια. Ύστερα θα πορευθώ πάλι στον κόσμο της Ευρώπης. 

Το Μάρτιο έρχεστε στην Ελλάδα. Πρός τι η επίσκεψη?
Θέλω να ασχοληθώ με τους πρόσφυγες. Στο Mission-Net μιλάμε για το ότι θέλουμε να αλλάξουμε 
τον κόσμο μας - „Transforming our world“ είναι το σύνθημά μας - και καλούμε τους νέους 
της Ευρώπης για ιεραποστολικά στοχευμένη ζωή. Αυτό σημαίνει, ένας τρόπος ζωής, 
που θα τον ζει όχι μονο στον χώρο της εκκλησίας,αλλά ενεργά, σε όλους τους τομείς, 
φανερά σε άλλους. Σε αυτό, φυσικά, επιθυμώ να δίνω προσωπικά το παράδειγμά μου! 
Μου είναι σημαντικό, το να ζώ την ζωή μου όχι μόνο για μένα, αλλά πέρα των υποχρεώσεών μου 
που έχω, να επενδύω τον χρόνο μου και σε άλλους. Όχι μόνο επί σκηνής, αλλά πραγματικά 
στην πράξη.
Και χαίρομαι που μπορώ αυτό να το κάνω μαζί με την Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση!

Mission-Net. Είσαστε συνιδρυτής και τώρα πρόεδρος. Μιλήστε μας περί τινος πρόκειται.
Το κύριο μέλημά μας το είχα αναφερει ήδη - επιθυμούμε να κάνουμε την πίστη μας πάλι αισθητή 
και να μεταμορφώσουμε τον περίγυρό μας θετικά. Το Mission-Net εστιάζει στους νέους 
της Ευρώπης,ηλικίας έως 30 ετών. Πέρα της δικτύωσης, με την οποία προσπαθούμε να φέρουμε 
σε επαφή Χριστιανούς με Οργανισμούς και μικρές περιφεριακές εκδηλώσεις στο πέρασμα των χρόνων, πραγαματοποιούμε κάθε δύο χρόνια, κατά την διάρκεια της πρωτοχρονιάς, αυτήν την εκδήλωση, όπου συμμετάσχουν περίπου 
2.000-3.000 νέοι. Εδώ προσφέρουμε, πέρα των κυρηγμάτων στην κύρια σκηνή, πολλά διαφορετικά σεμινάρια 
και μια μεγάλη έκθεση απο Οργανισμούς, με τους οποίους μπορούν να δράσουν, 
καθώς και έναν χώρο με μέντορες και δοκιμές χαρισμάτων και πολλά άλλα!

Άρα είναι μια μοναδική εμπειρία για νέους προερχόμενοι απο χώρες της Ευρώπης και Ανατολικά 
της Ευρώπης και απο το Ισραήλ.
Υπήρξαν στο παρελθόν και συμμετοχές απο την Ελλάδα?
Σε περασμένα συνέδρια υπήρχαν (το φετινό ήταν το τέταρτο μας). Στο φετινό δυστυχώς όχι! 
Πιστέυω ότι για πολλούς αποτελεί η οικονομική κατάσταση, σε συνδιασμό με το προσφυγικό 
μια μεγάλη πρόκληση. Επίσης μας έλειπαν ουσιαστικές γνωριμίες με εκκλησίες. Τόσο περισσότερο 
χαίρομαι, που θα μπορέσω να εμβαθύνω τις επαφές μου με την Ελλάδα ερχόμενη και να κάνω καινούργιες.

Είχατε πει σε μια συνέντευξη, ότι μία απο τις 3 προκλήσεις της εκκλησίας της Ευρώπης, 
αποτελεί η έλλειψη απαντήσεων σε αυτήν την κρίση. Αποτελεί και αυτό έναν στόχο, 
που το Mission-Net θέλει να κινητοποιήσει τους νέους?
Ασφαλώς! Η εκκλησία οφείλει να είναι η ελπίδα του κόσμου, στο να προσκαλεί τον κόσμο στο 
να πιστεύει και να στιγματίζει την κοινωνία. Ζω συνεχώς, το πόσο δυσκολευόμαστε σε αυτό 
το κομμάτι ως Χριστιανοί, στο να συζητάμε για την πίστη μας. Δεν πρέπει να ντεπόμαστε 
για την πίστη μας. 
Στην κρίση στην οποία βρισκόμαστε, είναι εύκολο, να ασχολούμαστε με τον εαυτό μας, 
στο να προστατεύσουμε την δική μας εκκλησία, μπορεί και απο τον κόσμο, αλλά αυτό δεν είναι 
η ουσία για την οποία ως Χριστιανοί έχουμε καλεστεί. Επιθυμώ διακαώς να δω ανθώπους 
που θα ξεσηκωθούν για τα σχέδια του Θεού, χωρίς να παίζει ρόλο, τι πιστεύουν οι άλλοι, 
να ανακουφίζουν τις ανάγκες, άσχετα αν είναι πολιτικά ορθά ή οχι...

Επίσης, εργάζεστε εδώ και 10 έτη σε ένα εργοστάσιο. Στηρίζετε την άποψη ότι, 
ένας Χριστιανός μπορεί να κάνει την διαφορά στον χώρο εργασίας του. 
Μιλήστε μας για αυτό.
Εργάζομαι σε εργοστάσιο αλουμινίου, ως βοηθός του διευθύνοντος συμβούλου. Πρίν απο 12 χρόνια με ρώτησαν, αν θα μπορούσα να με φανταστώ, να αντικαταστήσω την θέση μιάς φίλης μου 
για μερικά χρόνια. Μέχρι τότε είχα εργαστεί μονο σε διάφορες δράσεις εκκλησιών. 
Αλλά για μια τέτοια ευκαιρία προσευχόμουν. Ήθελα να δώ αν μπορεί η πίστη μου να με στηρίξει, 
ακόμη και αν κανείς γύρω μου δεν πιστεύει αυτά που εγώ πιστεύω, και όπου θα με περιγελούν 
και θα με κοροϊδεύουν για τα “αφελή” μου πιστεύω... και όμως έζησα πολλά φανταστικά πράγματα. Μερικοί θεωρούν το πιστεύω μου χαζό, άλλοι ιδιαίτερα καλό, αφού μένω στις αξίες μου, 
ότι είμαι ευθής, ότι ζητάω συγγνώμη για τα λάθη μου, ότι δεν κλέβω τον εργοδότη και 
ότι λέω την αλήθεια. Με τίμησαν, με αναγνώρισαν και υπήρξε και κάποιες στιγμές ενδιαφέρον για το πιστεύω μου.

Επίσης, σπουδάζετε Ευρωπαϊκή ιστορία στο Redcliffe College της Αγγλίας. Τί σας ενθουσιάζει στην Ελλάδα?
Χαίρομαι με όλους τους Έλληνες, οι οποίοι δεν συμβιβάζονται με την κατάσταση, είτε μιλάμε για την οικονομία, είτε την ανεργία, την ανέχεια, κτλ., αλλά συνεισφέρουν και λένε “ τώρα είναι η στιγμή” 
και έχουν θάρρος, να δοκιμάσουν 
νέους δρόμους. Και αυτό το βλέπω στους Έλληνες, τους οποίους γνώρισα. 
Και αυτό με κάνει να ενθαρρύνομαι και για την χώρα μου την Γερμανία.

Τί θα ευχόσασταν στους Έλληνες για την νέα χρονιά?
Εύχομαι στους Έλληνες θάρρος και σοφία, να διοικήσουν την χώρα, να τεθούν σε εφαρμογή 
τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ελευθερία της πίστης. Εύχομαι επίσης δημιουργικές λύσεις, που θα βοηθήσουν στην σταθερότητα της οικονομίας. Επίσης, εύχομαι την κοινή αύξηση και συνεργασία 
διαφόρων εκκλησιών και οργανισμών, για να καταλάβει η Ελλάδα, 
ότι το βιβλικό πιστεύω είναι πραγματική ελπίδα.

Επικοινωνία:
www.mission-net.org

N.S. 30/1/2016 






Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016

INTERVIEW Lydia Kapelouzou. "Begegnung" mit Ihrem ersten musikalischen Pop-Rock Album, mit englischen Texten.

INTERVIEW Lydia Kapelouzou. "Begegnung" mit Ihrem ersten musikalischen Pop-Rock Album, mit englischen Texten.
Die Griechin, mit der sogleich süßen und ausdruckvoller "lauter" Stimme. 
Ein Interview "Begegnung" mit ihrem ersten Pop-Rock Album, mit englischen Texten. 
Eine vielfältige Bewegung, für Musikfreunde von Rock, Pop, klassischer und Keltischer Musik, Soul und 80ies.
Nachdenklichen Texten, die die Zuhörer in die Geschichten der Bibel versetzt und letztens die Begegnungen der Menschen mit Christus. 
Das Album ist ein Zeugniss Ihres Lebens.

Woher kommst du und womit beschäftigst du dich?
Ich komme aus Griechenland und wohne in einer kleinen Stadt auf dem Südpeloponnes. Ich habe Germanistik studiert und danach einige Jahre in Deutschland gelebt und gearbeitet, bis ich nach Griechenland zog, um eine Stelle als Deutschlehrerin an der öffentlichen Schule zu übernehmen.
Hast du Musikunterricht oder Stimmbildung gehabt?
Stimmbildung keine, Musikunterricht schon. Ich habe versucht verschiedene Instrumente zu erlernen (Klavier, Gitarre, Trompete), dabei habe es aber leider mit keinem von ihnen sehr weit gebracht. Die Theorie der Musik war nämlich eine Qual für mich und ich zog es vor, praktisch zu spielen und zu kreieren.
Deine erste CD mit deinen eigenen Liedern ist beim "Logos"-Verlag erschienen. Wie lange hat es gedauert, bis die CD rauskam?
Ich habe mit ungefähr fünfzehn Jahren angefangen Lieder zu schreiben, hatte aber keinen konkreten Plan, ob und wie was daraus werden sollte. Mit der Zeit sammelten sich die Lieder, aber nur ganz wenige Leute haben davon gewusst. Dann lernte ich Christoforos Tsitouridis kennen, der die Orchestrierung und Tontechnik machte und bei ihm fühlte ich mich wohl genug, ihm meine Lieder anzuvertrauen.  Die Produktionsphase hatte einige Jahre gedauert, weil er im Norden und ich im Süden Griechenlands wohnten und wir so in großen Zeitabständen die Aufnahmen und die Arbeit an den Liedern machen konnten.
  
Woher nimmst du die Inspiration für die Musik und die Texte deiner Lieder?
Es kann eine Situation oder ein Bibelvers sein. Die Lieder drücken verschiedene Phasen aus, die ich durchgemacht habe oder teilweise immer wieder durchmache und ich denke, dass sich einige Leute mit der einen oder anderen identifizieren könnten.
Welche waren deine Musikeinflüsse?
Es war eine Mischung aus Pop, Rock, klassischer Musik, Keltischer Musik, Soul und sogar den leichtsinnigen 80s. Aus irgendeinem Grund konnte ich mich am besten im Englischen ausdrücken, deswegen auch der englische Text bei meinen Liedern.
Würdest du Lieder in Griechisch oder Deutsch schreiben?
Gern, aber es fällt mir schwer. Im Griechischen habe ich ein oder zwei Lieder geschrieben, im Deutschen noch nicht.
Hast du Pläne für eine neue Arbeit oder Kooperation?
Momentan nicht.
Abgesehen von der Arbeit und der Musik, welche anderen Interessen hast du?
Mich interessiert alles Künstlerische, vor allem Tanz und noch mehr das Theater. Gott hat mir eine Arbeit gegeben, bei der ich diese Leidenschaft zum Ausdruck bringen kann (beim Unterrichten kommt das Theater sehr oft vor), sowohl in der Klasse wie auch bei Projekten mit den Kindern.
Hast du einen Rat für Jugendliche, die sich mit Musik beschäftigen möchten?
Vielleicht nur, dass die Leidenschaft für die Musik nicht zum Selbstzweck wird, sondern ein Mittel für den Ausdruck einer Botschaft. 
 Das Titellied erzählt zwei unterschiedliche Geschichten und genau so unterschiedlich ist der Stil des Liedes. Erkläre uns, was die zwei Geschichten für dich bedeuten.
Der erste Teil des Liedes erzählt die Geschichte der blutenden Frau, die den Umhang Jesu anfasste und geheilt wurde. Der zweite Teil erzählt die Geschichte des von einer Legion Dämonen gequälten Jungen, der von Jesus befreit wurde. Beide Geschichten, obwohl unterschiedlich, deswegen auch der unterschiedliche Stil, haben etwas gemeinsam: die Begegnung mit Jesus, die ihr Leben verändert hat. Und ich glaube, dass wir alle Bereiche in unserem Leben haben, die sich mit dem einen oder dem anderen identifizieren können: Wunden, die Heilung brauchen, Dämonen, die wir allein nicht bekämpfen können. Und ich glaube, dass wir alle eine solche Begegnung brauchen. 

Einen kleinen Vorgeschmack hier
http://www.logosmusic.gr/lydia-kapelouzou-nea-kikloforia-ekplixi/ 

N.S. 25/11/15

Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2016

Οι Blancos άφησαν κλίμα ελπίδας και πίστης στο Athens School Festival

Οι Blancos άφησαν κλίμα ελπίδας και ...πίστης στο Athens School Festival και με οδηγό τον Θεό είναι μόνο η αρχή τους

Πότε ξεκινήσατε την εμφάνιση και πώς αισθανθήκατε στην σκηνή?
JGard: Βγήκαμε δεύτεροι στη σκηνή με τους και κατευθείαν μπήκαμε με πολύ ενέργεια. Δεν είχαμε καθόλου άγχος και επικοινωνούσαμε συνέχεια με το κοινό το οποίο συμμετείχε σε όλα τα κομμάτια πολύ δυναμικά. 

Στο πρώτο σας Athens School Festival σας υποστήριξε το σχολείο και ποιοί άλλοι?
JGard: Δε μας υποστήριξε κάποιος θεσμός. Ευχαριστούμε πάρα πολύ όλους μας τους φίλους και γνωστούς που ήρθαν οι όποιοι πραγματικά μας στήριξαν κ μας στηρίζουν πάντα. 

Ποιά κομμάτια είπατε και τί είδος ήταν?
JGard: Είπαμε τέσσερα κομμάτια και ήταν όλα εξίσου δυναμικά. Θέλαμε να δείξουμε οτι είμαστε νέα και μοντέρνα παιδιά με ιδιαίτερο στυλ μουσικής που έχουμε όμως να περάσουμε κ ένα ακόμα πιο ιδιαίτερο μήνυμα. Το πρώτο μιλούσε για την ελπίδα που αντλούμε, το δεύτερο για την ανάγκη που έχουμε να ζητάμε το Θεό κάθε μέρα στη ζωή μας, το τρίτο για το οτι ο κάθε ένας αξίζει να πιστεύει πως είναι ξεχωριστός και όμορφος,-η και το τελευταίο ηταν το "Ευγνώμων". (Είναι ένα κομμάτι ευγνωμοσύνης απέναντι στο Θεό για οτι έχουμε και κάνουμε στη ζωή μας)

Οι στίχοι που αναφέρουν τον Ιησού, ειδικά στο "Ευγνώμων", τί αντιδράσεις ή απορίες δημιούργησαν?
JGard: Δημιουργήσαμε γενικότερα ένα κλίμα θετικότητας και ελπίδας, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις σημερινές καταστάσεις, κ αυτό ήταν που έκανε ιδιαίτερη τη βραδιά.
 Οι αντιδράσεις που εισπράξαμε ήταν όλες θετικές, αλλά και ο προβληματισμός που σίγουρα θέσαμε σε πολλά άτομα πιστεύω, αποτελεί ένα σπόρο που στην ώρα του θα καρποφορήσει.

Περίγραψέ μας πώς αισθάνεσαι?
JGard: Αισθάνομαι πως εφόσον συνεχίσουμε να έχουμε μοναδικό οδηγό μας το Θεό, θα πάρουμε πολλές νίκες. Αυτή είναι μόνο η αρχή.

https://soundcloud.com/jgardelis/
https://www.facebook.com/jgardelis 
http://theblancosworld.tumblr.com/post/134415909907/changing-the-game-jgards-biography-written

Ν.Σ. 18/01/2016 

Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2016

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ. JGard. Ένας μαθητής ράπερ, με θεϊκές ρίμες στον δρόμο... για το Athens School Festival 2016

JGard. Ένας μαθητής ράπερ, 

με θεϊκές ρίμες στον δρόμο... για το Athens School Festival 2016

Ο JGard (γνωστός κατά τον κόσμο ως Γιάννης Γαρδέλης), 
είναι μαθητής της Γ’ Λυκείου, 18 χρονών και μένει στη Ραφήνα, Αττικής, μαζί με τους γονείς του και δεν έχει άλλα αδέλφια.
Εκτός απ’ το διάβασμα, λόγω των Πανελληνίων, είχε μεγάλη αγάπη στον αθλητισμό και ιδιαίτερα στο μπάσκετ, καθώς έπαιζε και στην τοπική ομάδα. 
Άρχισε να ασχολείται με τη μουσική στην ηλικία των 13 ετών για πρώτη φορά . Αυτή ήταν που τον «κέρδισε» τελικά και πιστεύει πως δεν πρόκειται να την αφήσει ποτέ.
 
Είσαι μαθητής Λυκείου και ραπάρεις σε συγκρότημα. Τί σου αρέσει περισσότερο που κάνεις μέσα απο την μουσική σου? 
Η μουσική μου, αρχικά, μου δίνει τη δυνατότητα να ξεφύγω από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Όταν κάθομαι να γράψω, είτε στίχους, είτε μουσική, νιώθω πως τα προβλήματα μου δε με περιορίζουν πια, αλλά αντιθέτως μπορώ μέσα από κάθε μου λύπη ή χαρά να δημιουργήσω κάτι καινούριο. Η όλη διαδικασία, ξεκινώντας από μια απλή έμπνευση, μέχρι την πρόβα ή την ηχογράφηση στο στούντιο και μέχρι τις συναυλίες, είναι κάτι το οποίο μου δημιουργεί υπέροχα συναισθήματα.



Απο πού παίρνεις έμπνευση και γράφεις τους στίχους σου?

 Κάθε καλλιτέχνης εμπνέεται από σκέψεις, συναισθήματα και εμπειρίες . Το ίδιο συμβαίνει και με μένα. Πολλοί θα έχουν παρατηρήσει στα κομμάτια μου συνεχείς αναφορές στο Θεό. Δεν αποκαλώ τον εαυτό μου θρήσκο σε καμία περίπτωση, πιστεύω όμως πως η προσωπική σχέση κάθε ανθρώπου με το Θεό μπορεί να γίνει πραγματικότητα και πως είναι ο μόνος τρόπος να νιώσεις αληθινά γεμάτος. Εγώ μέσα από αυτό έχω βρει αυτό που έψαχνα και για αυτό χρησιμοποιώ τη μουσική με αυτό τον τρόπο. Ώστε και άλλοι να γνωρίσουν αυτό που γνώρισα εγώ.

Blancos. Πώς προέκυψε το όνομα και πότε πρωτοπαίξατε μαζί?
 Οι Blancos δημιουργήθηκαν πρόσφατα και θεωρώ πως δεν είναι απλά μια μπάντα. Πρωτίστως, ξεκίνησε ως μια παρέα αγοριών με φοβερή χημεία και κοινούς οραματισμούς. Έπειτα, έρχεται και η μουσική και αυτό που κάνουμε πιστεύω πως είναι κάτι πολύ όμορφο. Το όνομα προέκυψε από την ισπανική λέξη blanco, που σημαίνει «λευκό». Καθώς θέλουμε να περάσουμε ένα χαρμόσυνο μήνυμα απ’ τη μουσική μας, θεωρήσαμε πως αυτό το παρατσούκλι μας χαρακτηρίζει, συμβολικά.

Προέρχεσαι απο οικογένεια με μουσικό μπακ γκραουντ. Πότε πρωτοθυμάσαι τον εαυτό σου να τραγουδάει?

Είναι αλήθεια πως από μικρός μεγάλωσα σε ένα μουσικό οικογενειακό περιβάλλον. Ο πατέρας μου ήταν επαγγελματίας τραγουδιστής, οπότε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου τον έβλεπα να τραγουδάει, να παίζει κιθάρα και παρ’ όλο που δε με ώθησε ιδιαίτερα να ασχοληθώ με τη μουσική, αργά η γρήγορα έγινε.


Στις 4/12/15 κάνατε μια συναυλία για να υποστηρίξετε τους πρόσφυγες. Πες μας τι ακριβώς έγινε τότε και πώς ανταποκρίθηκε ο κόσμος?
Όλα ξεκίνησαν από μια μέρα που πέρασα απ’ την πλατεία Βικτωρίας και μόλις είχε αρχίσει το προσφυγικό θέμα να παίρνει τεράστιες διαστάσεις. Οι εικόνες που είδα με προβλημάτισαν και έβαλαν βάρος στην καρδιά μου για αυτούς τους ανθρώπους. Επειδή λοιπόν δε μ΄αρέσει να μένω στις σκέψεις ή στα λόγια, αποφάσισα να περάσω στην πράξη. Πρότεινα λοιπόν στην υπόλοιπη μπάντα την ιδέα να κάνουμε ένα benefit concert για αυτό το σκοπό. Και έτσι έγινε. Συνεργαστήκαμε με την αποστολική εκκλησία του Χριστού, η οποία όχι μόνο μας χορήγησε το χώρο για τη συναυλία αλλά «αγγάλιασε» αυτή μας την πρωτοβουλία και πραγματοποιήθηκε με μεγάλη ανταπόκριση. Αξίζει να σημειωθεί πως και το ΓΕΛ Ραφήνας αποφάσισε να στηρίξει αυτή την κίνηση, του οποίου οι μαθητές κινητοποιήθηκαν μαζεύοντας τα απαραίτητα αγαθά. Ήταν μια ιδιαίτερη βραδιά.

Σκοπεύεις να σπουδάσεις μουσική?
Στο κοντινό μέλλον δε σκοπεύω  να κάνω μουσικές σπουδές. Διαβάζω μαθήματα οικονομικού προσανατολισμού φέτος,  και θα δηλώσω σε πανεπιστήμια αυτού του τομέα, καθώς με ενδιαφέρει αρκετά. Η μουσική ως επάγγελμα φαντάζει σίγουρα όνειρο, αλλά θα ήθελα να έχω μια εναλλακτική καθώς είναι πολύ δύσκολος ο χώρος αυτός.  Δεν αποκλείω σε καμία περίπτωση πάντως και τις μουσικές σπουδές κάποια στιγμή…!


Οι Blancos θα πάρουν μέρος στο μουσικό μαθητικό φέστιβαλ. Πώς αισθάνεσαι?
 Ναι, στις 17-1 οι Blancos θα παίξουν στο Athens School Festival. Είναι ιδιαίτερη τιμή μας αλλά και τεράστια ευκαιρία την οποία θα προσπαθήσουμε να «αρπάξουμε» , ετοιμάζοντας κάτι που θα κάνει ιδιαίτερη εντύπωση στο κοινό, ώστε να γνωρίσει ο κόσμος αυτό που θέλουμε να περάσουμε μέσα απ’ τη μουσική μας. Θα χαρούμε πολύ να σας δούμε εκεί και σας υποσχόμαστε μια αξέχαστη εμπειρία.

Τί έχεις να ευχηθείς κλείνωντας, για τη νέα χρονιά που μας μπήκε?
 Για τη νέα χρονιά έχω πολλά σχέδια και ελπίζω ο Θεός να με ευλογήσει, όπως έχει κάνει όλα τα τελευταία αυτά χρόνια. Εύχομαι όμως για όλους τους ανθρώπους πραγματικά ό, τι καλύτερο μέσα απ’ την καρδιά μου και ένα δημιουργικό 2016 με αγάπη.
Σας ευχαριστώ πολύ για την όμορφη αυτή συνέντευξη.
Αν θέλετε να ακούσετε τα τραγούδια του Γιάννη και των Blancos, επισκεφτείτε τους παρακάτω συνδέσμους:
https://soundcloud.com/jgardelis/
https://www.facebook.com/jgardelis 
http://theblancosworld.tumblr.com/post/134415909907/changing-the-game-jgards-biography-written
Ν.Σ. 11/1/2016